Gjöf

Högni fór um daginn í pössun til Ömmu Steinu. Það er alltaf þvílík hamingja að fá að vera hjá henni enda er hann eins og kóngur í ríki sínu hjá henni. Hann fær að enduraða blómunum þannig að þau verða að skóg þar sem úlfar og önnur rándýr búa. Hann fær bolta ís í stórum stíl og almenn gleði.

Þegar við komum og sóttum hann daginn eftir beið okkar þessi fallegi blómvöndur sem hann hafði tínt handa okkur. Hafi þið séð fallegri blóm?

Hin mörgu andlit Högna

Högni vildi endilega prjóna fyrir "litlabarnið" og fékk þá eins og svo oft áður prjóna og smá garnspotta til að "hræra í", þetta er mikið sport og þolinmæðin endist í ca. 5 sec. eða svo.

Á meðann hann var að "prjóna" sagðist hann þurfa að "fá skegg, eins og pabbi" sem er svolítið fyndið því að pabbi hans er eins og Njáll á Bergþórshvoli, honum varla vex skegg. En hvernig er hægt að bregðast svona fallegri bón? Svo gamla gæran frá mömmu var tekin fram, stutt teygja og skæri og Högni fékk skegg, eins og tröll (já áherslurnar breytast hratt þegar maður er tveggja og hálfs).

Hin mörgu andlit Högna, gjörið svo vel...

Berjamó

Við Högni skruppum í berjamó um daginn og plötuðum góða vini með okkur. Aðal sportið hjá strákunum var þó að borða nestið úti. Skil þá vel.

En þeir voru samt mjög duglegir við að tína. Og eins og sést er mjög mikilvægt að hafa páfagauk með sér í berjamó og sleppa ekki af honum hendinni.

Mamma hvalur eða mamma kengúra eins og Högni kallar mig þessa dagana hlammaði sér við eitt lyngið og sat þar bróðurpartinn úr ferðinni.

Ég lét svo Högna um að hlaupa til og frá og ná í hitt og þetta. Mjög gaman og svo var hann ótrúlega duglegur að tína.
Fallega Anna og fallegi Andri komu með okkur. Það má samt alveg fylgja með sögunni að það voru gæði berjanna sem skipti máli en ekki magnið.
Nú er bara að safta... ...eða lita garn sem er líka mjög freistandi!

Lappað upp á ömmustól

Ég er að átta mig á því að það er ansi stutt í 3. október, en ótrúlega margt sem þarf að gerast áður en sá stutti fæðist. Eitt af því var að lappa upp á ömmustólinn sem ég fékk fyrir Högna. Stóllinn er í sjálfum sér allt í lagi, en áklæðið fannst mér alveg... ...herfilegt! Það er eitthvað við Disney myndir sem ég bara meika ekki.

Á flest öllum myndum sem á af Högna í stólnum góða hef ég sett teppi yfir hann svona svo að stólinn sjáist ekki á mynd. Svo að það voru góð ráð dýr. Ég varð að lappa upp á stólinn.

Stóllinn er vel merktur um að "þetta" og "hitt" megi ekki og að fyrirtækið er ekki ábyrgt ef "þetta" og "hitt" gerist. **Jakk**

Svo var áklæðið líka farið að láta ásjá. Vel notað enda stóllinn fínn í raun og veru.

Það var svo í stuttri ferð í Ikea þegar ég áttaði mig á því að það væri lausn á Disney vandanum. Nú maður saumar bara nýtt á stólinn. Efnadeildin í Ikea kemur skemmtilega á óvart, mikið úrval en þar sem ég var á hlaupum með tvo karla með í för var bara að velja það sem fyrst greip augað og tvinna og whalla... þetta var útkoman.

Verð að viðurkenna að það tók aðeins lengri tíma að finna smellurnar fyrir stólinn. Langaði mikið að hafa þær í skemmtilegum lit en fann bara svartar og hvítar smellur. Þessar fann ég loks í Föndru sem og bleik/burgundy borðann.

Svo komu skáböndin hennar Ömmu Ínu að góðum notum. Ótrúlega mikið sem ég notaði þau í þessu verkefni og ég er svo sátt!

Skrautlegur stóll fyrir verðandi erfingja no. 2. Get sátt krossað við eitt verkefni af "to-do" listanum, vandinn er það bætist bara svo hratt á listann.

Ákvað að skella honum inn á Innlit útlit síðuna á Facebook, endilega like-ið ;-)

Garn

Það færst orðið garn á fáránlegustu stöðum og oft bara alveg ágætlega fallegt garn. Um daginn rakst ég á þessar dokkur í Sösterne Grene. Ekkert ofsalega ódýrt, rúmlega 300 kr. dokkan, en fallegir eru litirnir og ég hlakka til að skapa eitthvað fallegt úr þessu djásni.

Hvað það verður veit enginn :) enda vandi um slíkt að spá. Er nokkuð farið að styttast til jóla?

Notað og nýtt

Ég verð að viðurkenna að það eru ekki margar flíkur sem gera mig mjög hamingjusama á meðgöngunni. Þó dettur ein og ein flík í fangið á mér sem ég gæti hugsað mér að sleppa því algjörlega að þvo og vera bara stanslaust í henni. En þá grípur heilinn fram fyrir hendurnar á mér, líkt og hann gerir iðulega þegar ég sé mikið glys og glingur og segir við hjartað "nei hættu nú alveg stelpa, þetta gengur ekki!"

Einni svona flík nappaði ég af systur minni sem í sakleysi sínu lánaði mér hana á síðustu meðgöngu. Þetta er svartur kjóll sem einhverra hluta vegna er algjört æði! Ég dró hann fram um daginn og ætlaði í honum í vinnuna þegar heilinn tók öll völd:

- "Sko þetta gengur ekki!"
- "Hann eru upplitaður!"
- "Það eru göt hér og hér og hér!"
- "Og svo er hann teygður og togaður!"
- "Hann er slitinn og lykkjuföll sjást við saumana!"

Úff það var sama hvað ég reyndi að réttlæta það að fara í honum þá var það ekki hægt svo nú voru góð ráð dýr.

Ég fann gamlan Emami kjól sem ég hafði aldrei notað og nýtti efnið úr honum til að búa mér til nýjan "uppáhalds-kjól". Auðvita er nýi kjólinn ekki næstum eins og gamli kjólinn enda vantar öll götin, hann er ekki jafn mikið þveginn og liturinn er alveg ferskur. En hann gerir sitt gagn. Ég bætti að vísu við beltinu svona upp á puntið og er bara anskoti sátt við hann.

Alveg hoppandi glöð.

Fánaborg á Haðarstígnum

Það er víst alveg ljóst að ég er ekki sú eina sem hef gaman af því að kíkja á Haðarstíginn þegar það eru hátíðarhöld í miðbænum. Þetta er ein mest sjarmerandi gatan í 101 og einu sinni fannst mér gatan vera algjört leyndarmál. En sennilega er þetta ekkert rosalega vel geymt leyndarmál.

Ég er samt líka svo heppin að þekkja eina fjölskyldu sem býr við stíginn góða og á því oft leið þarna fram hjá, bæði þegar tilefni er til að fagna og líka bara til að kíkja í kaffi eða fara á róló með sætu bræðrunum þeim Benna og Bjarti.

En þegar það er fagnað hengja íbúarnir sæta fánaborgir þvert yfir göturnar í öllum regnboganslitum og ég mátti til með að lappa upp á fánaborgina hjá Grallara-fjölskyldunni. Ég sem er forfallin fánaborgar-aðdándi eins og sjá má hér og hér, dró fram efnisbútana og klippti, saumaði og hengdi á borða. Þau fengu því borða sem á stóð HAÐARSTÍGUR fyrir Menningarnótt og fánaborgin kom bara ágætlega út þvert yfir stíginn.

Barnateppi og ömmu ferningar úr afgöngum

Eftir að hafa heklað ógrynnin öll af kanínum og nokkra bangsa í gegnum tíðina átti ég heil ósköp af bómullargarns-afgöngum sem ég tímdi ekki að henda (af því að maður hendir ekki garni).


Fyrir ca tveimur árum byrjaði ég að hekla dúllur úr þessum afgöngum í anda Ömmu Ínu. Það er allt fallegt sem Amma Ína gerði og því var ég ekkert að velta fyrir mér hvað ég væri að gera, ein dúllan á fætur annarri varð til og í öllum regnboganslitum, þetta var gert í hjáverkum en ég hélt að ég kláraði eitt barna teppi á ögn styttri tíma en tveimur árum. Þar sem ég er með ólæknandi skrautfíkn þá bæti við smá glimmerþræði í hverja dúllu með því að hekla fastalykkju ramma í hverja dúllu, þó á mismunandi stað. Bara svona til að poppa þetta smá upp.

Það eru ófá börnin sem hafa átt að fá teppið í sængurgjöf, en þau eru nú flest komin á fermingaraldur... eða svona næstum því. Það var því ekki seinna vænna en að skvera teppið af og klára áður en að mitt kríli númer tvö kemur í heiminn. Sjö vikur til stefnu og ég get merkt við kassann á "to-do-listanum mínum" Eitt nýtt handunnið teppi fyrir krílið.


Ég nenni ómöguleg að pikka inn uppskriftina fyrir ömmu ferninga en það eru hægt er að sjá uppskrift af þeim á íslensku hjá einni sem kallar sig Handóð og svo er urmull af uppskriftum á ensku Granny squares. Það eina sem ég gerið sem er ólíkt flest öðrum uppskriftum er að ég gerði með skrautþráði einn hring og þá bara fastalykkjur, gerir teppið ögn poppaðra, en ekki eins mjúkt. Eins festi ég dúllurnar saman með loftlykjum eins og Amma Ína gerði en ekki með fastapinnum eins og flestar uppskriftir sýna. Fínt fyrir vagninn.

Ef ég...

...teiknaði svona mynd á handabökin mín og sofnaði við tölvuna. Mundi einhver fatta það?

we heart it

Ég er svo sifjuð að ég hef bara ekki kynst öðru eins. En örvæntið ekki kæru vinir, það fer að koma færsla hingað inn fyrr en síðar. Ég er að ljúka við eitt djúsí verkefni sem hefur verið í vinnslu í lengri tíma.

Hvernig er best að vökva plöntur á meðan maður er í burtu

Þá er sumarfríið nærri á enda og ég hef ekki gert neitt að þeirri handavinnu sem ég ætlaði mér. Það er kannski bara ágætt, ég kem bara tvíefld til baka, vonandi.

Við fjölskyldan skruppum til Svíþjóðar í 10 daga ferð. Tengdó var ótrúlega grand og bauð okkur í þessa ferð og við heimsóttum mágkonu mína og fjölskylduna hennar. Ótrúlega skemmtileg ferð. Ég verð að viðurkenna að ég var smá nervus með ferðina þar sem ég hef heyrt svolitlar horror sögur frá vinkonum mínum varðandi tengdafólk þeirra.

Ein lýsti því hvernig maðurinn hennar vildi aldrei fara neitt á staði með mömmu sinni þar sem annað fólk var. Hann til dæmis fór alltaf á matsölustaði í úthverfum þar sem mjög fáir voru á. En hann var svo hræddur um að mamma hans dytti í það og yrði þeim til skammar.

Önnur hefur líst því hversu dramatísk tengdafólk hennar er, en þar fá tárin að flakka ef bíllinn er ekki nógu þægilegur eða eitthvað er ekki eins og það á að vera. Þar sem fjölskyldan er stór þá er oft á tíðum einhver ósátt/ur og því miklar tilfinningar sem fá að blossa. En hún lætur það nú líka fylgja sögunni að það er allt frekar fljótt að róast. Ég bara veit ekki hvort ég gæti dílað við grátandi tengdó eða svila.

Þriðja getur lítið sem ekkert talað við sitt fólk, þar sem hún talar ekki tungumálið þeirra, en er ósjaldan vippað upp á eldhúsborð í nudd (hún kann samt vel að meta það)

og sú fjórða á já tengdafólkið hennar býr á annarri plánetu en hún og sögurnar eru alltaf svo furðulega að ég efast um að ég get gert þeim skil í nokkrum setningum.

En allavega tengdafólkið mitt er EKKI svona. Þetta var alveg frábær ferð, krakkarnir okkar féllust í faðma þegar þau hittust (svo líka aðeins ýtt í hvort annað) og allt gekk eins og smurð vél. Ég fékk aldrei nóg af neinum, nema kannski sjálfum mér en það þíðir lítið að kvarta, ég er stökk með mig sjálfa og tíminn flug áfram án allra handavinnu og án nokkurs bloggs.

En þessi póstur átti ekki að fjalla um ferðina sem slíka. Heldur frábært trix sem ég lærði áður en ég fór út.

Þannig er mál með vexti að þegar ég fór til USA í vetur í þrjár vikur og skildi karl, barn og plöntur heima þá þurrkaðist allt upp sem hafði einhvern grænan lit að bera. Karl og barn voru í góðum holdum enda átti ég ekki von á öðru en það fór öðrum sögum af blessuðum plöntunum.

Þær voru svo þurrar og dauðar að Sahara getur skammast sín fyrir lélegt þurka svæði og það besta var að karlinn tók ekkert eftir þessu, jafnvel þó svo að ég benti honum á stöðu mála. Allt fór í ruslið og það var byrjað upp á nýtt.

Eins og glöggir lesendur vita þá er ég afar stolt af tómatplöntunni minn og vildi að hún lifði af þessa tíu daga. Þetta var rætt ögn á kaffistofunni og útkoman var sú að ég skellti vatni í flösku og hvolfdi henni svo í moldina.

Ég hafði ekki mikla trú á þessu en var svo sem til í að prufa, og viti menn, þetta svín virkar, þeir grænu tómatar sem á plöntunni voru eru nú orðnir fagur rauðir og nýjir grænir hafa litið dagsins ljós.
Myndin sem ég tók í flýti um morguninn sem ég fór er kannski alveg sú besta (bjórflaksa og tekið á símann). En þvílík snilld sem þetta trix er, ég bara varð að láta ykkur vita!

Matjurtirnar sumarið 2011

Í fyrra sumar tók ég mig til og stakk upp beðin hérna í bakgarðinum og púlaði við það að reita arfa og sá fyrir káli. Ég fílaði það vel að vera með matjurtargarð og dreymi um að gera eitthvað slíkt aftur.

Ég var líka með fjölmargar kryddjurtir í eldhúsglugganum sem ofþornuðu þegar ég skrapp í þriggja vikna vinnuferð í vetur og lét þær í umsjón húsbóndans. Þetta sumarið var ég ekki jafn myndaleg. En ég fékk gefist nokkrar tómatplöntur og þær hafa heldur betur gefið af sér.

Við fjölskyldan höfum ekki sest niður saman og borðað kvöldmat í þó nokkur kvöld í röð og því var tilefni til að gera eitthvað gott í kvöld þegar loksins varð af því. Við grilluðum lundir og ég tíndi nokkra rauða tómata af plöntunni góðu.


Ég var einhvernvegin alveg viss á því að tómatarnir yrðu bragðmeiri svona heimaræktaðir, en sú var ekki raunin. Þeir voru mjög mildir og ljúfir.


Meira að segja einkasonurinn át smá tómat, en vanalega segir stingur hann tómat upp í sig og eftir smá stund heyrist "Oj bara" og tómaturinn kemur á express hraða út og oftast í hendina mína. Það er jú betra að spýta í lofa, ekki satt?

Ljúf sumarmáltíð í sólinni.

Unnur og Bokki eru hjón, kyssast upp á títiprjón

sumarið er svo frábær tími! Ég bara nenni ekki að sitja inni og pikka á tölvuna, ekki einu sinni á kvöldin. En það er ekki þar með sagt að ég sé ekki með neitt á prjónunum... nei fýkillinn passar sig á því!

Um daginn prjónaði ég peysuna Unnur og bókinni Fleiri Prjónaperlur. Það er svolítið síðan ég kláraði hana en ég hafði bara aldrei fundið rétta tímann til að taka sætar myndir af prinsinum (sem að vísu tekur ekki í mál að vera kallaður prins, hann er bara kóngur!) í peysunni. Það er líka með þessa gaura sem eru tveggja og hálfs að þeir hafa skoðanir á því í hverju þeir eru svo að peysan fékk að bíða þar til rétt tækifæri gafst til að taka myndir.

Tækifærið gafst loks í vikunni þegar við skruppum vestur og sigldum inn í fallegu eyjuna Vigur. Eins og sönnum sjómönnum sæmir þá var lopapeysan tekin fram og fjörið hófst. Farþegarnir urðu þreyttir á leiðinni út í eyju bara á því að horfa á Högna hlaupa fram og aftur og syngja hástöfum "113 vælubíllinn, víú víú víú víú" bróðurpart ferðarinnar. Held að hann hafi samt ekki truflað ... mikið.

Ástæðan fyrir að þessi peysa varð fyrir valinu er sú að ég hafði áður prjónað Bokka upp úr bókinni Prjónaperlur sem ég var svo svakalega ánægð með og Unnur er svolítið stolin útgáfa af þeirri peysu. En ég held að ég verði að viðurkenna mér finnst Bokki fallegri. Það er eitthvað svo einfalt og sveitó við Bokka.

Bæði Bokki og Unnur eru prjónaðar úr einföldum plötulopa sem er alveg frábært efni til að vinna úr. Unnur er prjónuð fyrir 3-4 ára og mér finnst hún heldur of stór. Hefði viljað hafa hana ögn minni og passlegri.

Opin lopapeysa án þess að nota saumavél

...er það hægt?

já greinilega. Sá þetta fyrst fyrir þó nokkuð löngu á blogginu prjónastelpan, en þar sýnir prjónastelpan hversu auðvelt það er að hekla fyrst kanntinn eftir kúnstarinnar reglum og svo bara klippa, allt gert án þess að nota saumavél.
Síðan þá hef látið hina og þessa vita af þessu. Hef samt ekki sjálf prófað það, en mér skilst að þetta sé ekkert mál. Aftur á móti held ég að þetta sé ekki jafn auðvelt með annað garn en Lopann. Lopinn er svo magnaður.

Mýtur og handavinna

Í gær hittist prjónahópurinn sem ég er þátttakandi í enn og aftur. Virkari prjónahóp (sem prjónar í raun og veru) hef ég aldrei verið í. ...well, ég hef aldrei verið í prjónahóp svo það kannski segir líka sitt.

Nema hvað þar sagði ein frá því að rússnesk vinkona hennar hefði ekki verið sátt þegar hún stakk prjónunum í garnið eftir að prjónatímanum þeirra lauk, því það boðaði illt.


Ég fann fyrir skemmtilegu mannfræði-kítli í maganum. Í fljótu bragði man ég ekki eftir mögrum þjóðsögum, sögusögnum, hjátrú eða mýtum um prjóna eða handavinnu almennt.

Manst þú eftir einhverri? Ertu til í að deila?

Víkingahúfa

Við fórum á víkingahátíð í Hafnafirði um daginn. Högni var yfir sig hrifinn af víkingunum og kallaði hátt og snjallt "Óðinn, Óðinn!" og "Víkingarnir slást!"


Hann var svolítið hræddur við þá, en samt voru víkingarnir meira spennandi. Svo ótinn var láttinn víkja. Enda fékk hann að halda á hníf! hversu töff er það?

Á einu trítli um miðbæinn þar sem ekki er þverfótað fyrir túristaverslunum sáum við plast sverð og hjálm og mamman bara varð. Enda varð drengurinn himinlifandi glaður. Þetta dót hefur fylgt honum hvert skref, jafnvel í bólið. Hann kallar hátt og snjalt "Óðinn" og svo á hann það til að detta í gólfið (mamman vill meina að hann detti, hann sjálfur segist deyja, sem mér finnst ekki alveg nógu gott).
Afi Þór fór svo með honum í stuttan göngutúr um Garðabæ þegar það var miðsumarhátíð og Högni sló að sjálfsögðu í gegn. Enda kann hann víkinga taktana.

Svo mátti ég til með að prjóna víkingahúfu á karlinn. Hérna er uppskriftin Víkingahúfa, ég veit ekki hvort hún sé 100% þar sem enginn hefur lesið hana yfir en hún er einföld. Allar ábendingar eru vel þegnar á marinthors@gmail.com og ekki er verra að fá sendar myndir ef þið ákveðið að skella í eina húfu fyrir lítinn víking.

Sokkaprjón

Sumarið er farið að segja til sín og í nógu að snúast. Í gær átti ég yndislega stund með vinum mínum á Haðarstígnum. Grill, róló, súkkulaðikökur og börn, fullt af börnum, en Högni var samt ekki. Hann var í góðu yfirlæti hjá Ömmu Steinu. "Amma Steina, best í heimi" eins og hann segir sjálfur.

Á fimmtudaginn bauð mamma mér í partý. Ekki beint villtasta partý sem ég hef farið í en þetta var útgáfupartý á bókinni Sokkaprjón eftir Guðrún Magnúsdóttur. En mamma og hún Guðrún eru gamlar vinkonur. Guðrún er rosaleg handvinnu-kerling og á hverju ári bíðum við spennt eftir að skoða jólakortið frá henni og tvíburasystur hennar því það er alltaf eitthvað ofsalega fallegt handverk á ferð.

Í bókinni Sokkaprjón, eru 52 sokka uppskriftir fyrir alla, konur, karla, krakka og kakkalakka... (samt ekki kakkalakka fannst bara vanta eitt k orð til viðbótar). Og ófáir sem ég þarf að prófa. Mæli með að kíkja á þessa bók, hún er fallega uppsett og full af fallegum uppskriftum.

Svo um helgina ætla ég að setja inn uppskrift af víkingahúfinni minni, fyrir 2-3 ára víkinga. Kann bara ekki að tengja pdf skjla við síðuna, en geng í það mál ASAP.

Svo munið að það er hægt að læka við Z-una á Facebook og svo auðvita elska ég comment :)