Hvernig er best að vökva plöntur á meðan maður er í burtu

Þá er sumarfríið nærri á enda og ég hef ekki gert neitt að þeirri handavinnu sem ég ætlaði mér. Það er kannski bara ágætt, ég kem bara tvíefld til baka, vonandi.

Við fjölskyldan skruppum til Svíþjóðar í 10 daga ferð. Tengdó var ótrúlega grand og bauð okkur í þessa ferð og við heimsóttum mágkonu mína og fjölskylduna hennar. Ótrúlega skemmtileg ferð. Ég verð að viðurkenna að ég var smá nervus með ferðina þar sem ég hef heyrt svolitlar horror sögur frá vinkonum mínum varðandi tengdafólk þeirra.

Ein lýsti því hvernig maðurinn hennar vildi aldrei fara neitt á staði með mömmu sinni þar sem annað fólk var. Hann til dæmis fór alltaf á matsölustaði í úthverfum þar sem mjög fáir voru á. En hann var svo hræddur um að mamma hans dytti í það og yrði þeim til skammar.

Önnur hefur líst því hversu dramatísk tengdafólk hennar er, en þar fá tárin að flakka ef bíllinn er ekki nógu þægilegur eða eitthvað er ekki eins og það á að vera. Þar sem fjölskyldan er stór þá er oft á tíðum einhver ósátt/ur og því miklar tilfinningar sem fá að blossa. En hún lætur það nú líka fylgja sögunni að það er allt frekar fljótt að róast. Ég bara veit ekki hvort ég gæti dílað við grátandi tengdó eða svila.

Þriðja getur lítið sem ekkert talað við sitt fólk, þar sem hún talar ekki tungumálið þeirra, en er ósjaldan vippað upp á eldhúsborð í nudd (hún kann samt vel að meta það)

og sú fjórða á já tengdafólkið hennar býr á annarri plánetu en hún og sögurnar eru alltaf svo furðulega að ég efast um að ég get gert þeim skil í nokkrum setningum.

En allavega tengdafólkið mitt er EKKI svona. Þetta var alveg frábær ferð, krakkarnir okkar féllust í faðma þegar þau hittust (svo líka aðeins ýtt í hvort annað) og allt gekk eins og smurð vél. Ég fékk aldrei nóg af neinum, nema kannski sjálfum mér en það þíðir lítið að kvarta, ég er stökk með mig sjálfa og tíminn flug áfram án allra handavinnu og án nokkurs bloggs.

En þessi póstur átti ekki að fjalla um ferðina sem slíka. Heldur frábært trix sem ég lærði áður en ég fór út.

Þannig er mál með vexti að þegar ég fór til USA í vetur í þrjár vikur og skildi karl, barn og plöntur heima þá þurrkaðist allt upp sem hafði einhvern grænan lit að bera. Karl og barn voru í góðum holdum enda átti ég ekki von á öðru en það fór öðrum sögum af blessuðum plöntunum.

Þær voru svo þurrar og dauðar að Sahara getur skammast sín fyrir lélegt þurka svæði og það besta var að karlinn tók ekkert eftir þessu, jafnvel þó svo að ég benti honum á stöðu mála. Allt fór í ruslið og það var byrjað upp á nýtt.

Eins og glöggir lesendur vita þá er ég afar stolt af tómatplöntunni minn og vildi að hún lifði af þessa tíu daga. Þetta var rætt ögn á kaffistofunni og útkoman var sú að ég skellti vatni í flösku og hvolfdi henni svo í moldina.

Ég hafði ekki mikla trú á þessu en var svo sem til í að prufa, og viti menn, þetta svín virkar, þeir grænu tómatar sem á plöntunni voru eru nú orðnir fagur rauðir og nýjir grænir hafa litið dagsins ljós.
Myndin sem ég tók í flýti um morguninn sem ég fór er kannski alveg sú besta (bjórflaksa og tekið á símann). En þvílík snilld sem þetta trix er, ég bara varð að láta ykkur vita!

Matjurtirnar sumarið 2011

Í fyrra sumar tók ég mig til og stakk upp beðin hérna í bakgarðinum og púlaði við það að reita arfa og sá fyrir káli. Ég fílaði það vel að vera með matjurtargarð og dreymi um að gera eitthvað slíkt aftur.

Ég var líka með fjölmargar kryddjurtir í eldhúsglugganum sem ofþornuðu þegar ég skrapp í þriggja vikna vinnuferð í vetur og lét þær í umsjón húsbóndans. Þetta sumarið var ég ekki jafn myndaleg. En ég fékk gefist nokkrar tómatplöntur og þær hafa heldur betur gefið af sér.

Við fjölskyldan höfum ekki sest niður saman og borðað kvöldmat í þó nokkur kvöld í röð og því var tilefni til að gera eitthvað gott í kvöld þegar loksins varð af því. Við grilluðum lundir og ég tíndi nokkra rauða tómata af plöntunni góðu.


Ég var einhvernvegin alveg viss á því að tómatarnir yrðu bragðmeiri svona heimaræktaðir, en sú var ekki raunin. Þeir voru mjög mildir og ljúfir.


Meira að segja einkasonurinn át smá tómat, en vanalega segir stingur hann tómat upp í sig og eftir smá stund heyrist "Oj bara" og tómaturinn kemur á express hraða út og oftast í hendina mína. Það er jú betra að spýta í lofa, ekki satt?

Ljúf sumarmáltíð í sólinni.

Haust - Autumn

Það er engin árstíð sem mér líkar meira við en haustið. Það er eitthvað í loftinu sem er svo ljúft. Lyktin er örlítið betri, ferskari.

Mér líkar í raun vel við allar árstíðirnar og finnst þær allar hafa sína kosti, en samt sem áður skarar haustið fram úr. Haustið er tíminn sem allt byrjar aftur upp á nýtt. Miklu frekar en í janúar. Skólaárið byrjar, loforð um frekari hreyfingu, fullvissa um fleiri matarboð við kertaljós, rækta fjölskylduna meira í vetur en gert var í sumar og svo framvegis og svo framvegis.

Í vor fylltist ég eldmóð og rauk út í garð, stakk upp fyrir kartöflugarði og kálgarði naut þess að verða skítug. Mamma segir að maður verði að snerta jörðina allavega einu sinni á ári, frjáls aðferð er leyfð, og eins og svo oft áður, hefur hún rétt fyrir sér. Manni líður sjaldan jafn vel eins og þegar maður hefur verið úti, í útilegu, í garðinu, í beðunum eða nálægt sjónum.

Það var í vor sem ég fékk um 10 stk af útsæði hjá Önnu vinkonu og ca. 6 stk í ísskápnum heima. Kartöflur sem höfðu spírað og fengu að fara í moldina hérna í 101. Nágrannarnir voru misánægðir með framtakið og Steingerður ekkert of bjartsýn en hughreystandi engu að síður. Ég fór svo út í dag og tók upp kartöflurnar og það var bara helvíti flott uppskera svo ég segi sjálf frá. Allir grannarnir fengu kartöflur í poka, þeir jákvæðu og þeir neikvæðu. Mér hljóp kapp í kynn og aldrei að vita nema að það verður plantað helmingi fleiri að ári.

Lífið er ljúft!

---

There is no season I like more than fall. There is something in the air it is so lovely. The scent is slightly better, fresher.

I really like all seasons and feel they all have their advantages, but still the autumn is outstanding . The fall is the time everything starts again, rather than in January. School year starts, the promise of more exercise, more certainty about many candlelight dinner, time with family is more in winter than in summer and so on and so on.

This spring, I was filled with enthusiasm and rushed out into the garden, put up yard for potato and salad and enjoyed being dirty. Mama says you have to touch the earth at least once a year, method used are up to you, and as so often she is right. I rarely feel as good as when I'm outside, camping, gardening, or near the sea.

This spring, I got about 10 pieces of potatoes from my friend Anna and I had ca. 6 pieces from my fridge at home ready to put down. The plan was to have them grow hear in Reykjavík 101. First some of my neighbors had mixed feelings about my gardening and Steingerdur was not too optimistic but reassuring nevertheless. This morning I went out and took a good look on what had grown. Hell yeh, it was good! So now all my neighbors had potatoes in a bag, both the positive once and the negative once. Now I'm unstoppable I just might planted twice as much next year

Life is sweet!