Saumað á sprettinum með saumsprettum

Eitt af mínum uppáhalds bloggum er bloggið hennar Dana, Dana Made It. Hún er ótrúlega frjó og mjög töff og ótrúlega iðin við saumavélina. Mig langar að gera margt af því sem hún gerir, sem er ekki algengt, oftast er það bara svona eitt og eitt sem ég mundi nenna að gera, en hún er ótrúlega flott. Á hverju ári heldur hún úti mánuði sem hún tileinkar strákum og vá, hvað ég kann vel að meta það. Urmull af sniðugum hugmyndum og bara fyrir stráka (auðvita er hægt að nýta margt fyrir stelpur, en strákarni ganga fyrir).

Ég hef verið hálf feimin við saumavélina mína. Ef ég ætti að lýsa sambandinu mínu við saumavélina þá væri það helst svona örlítið framhjáhald við prjónana. Ég tek svona "spretti" með vélinni (he he he þetta hljómar hræðilega). Ég hef alltaf saumað smá, en þau saumablöð sem ég þekki eins og Burda til dæmis eru ekki skemmtileg, oftast finnst mér þau alveg hræðilega hallærisleg. Þegar ég hef saumað hef ég notað föt sem ég á til viðmiðunar og alltaf fundist ég vera að svindla, en núna þegar ég les handvinnubloggin þá er eins og þetta sé bara viðurkend aðferð og guð hvað það er gaman og fljótlegt.

Ég fór um daginn í Handalínu og fann ótrúlega krúttaralegt efni. Ég notaðist svo við þessar leiðbeiningar og útkoman var þessi,


ég var bara nokkuð sátt. Og það skemmdi ekki fyrir að Högni var ótrúlega sáttur við útkomuna. "Mamma mín saumaði þetta fyrir mig!" sagði hann öllum sem heyra vildu. Hann fór voða montinn í henni í leikskólann ég var sátt við að hann væri sáttur.

...svo sótti hann. Hálf vandræðilega sagði leikskólakennarinn mér frá því að "peysuna sem ég hefði saumað" (hennar orð) væri öll að rakna upp. Hann var vel girtur og með "góðar" saumsprettur á sitt hvorri hliðinni.

Held að ég noti fötin sem sauma á hann fyrst hérna heima áður en ég sendi hann frá mér yfir heilan dag. Vil helst að fötin haldist saman svona yfir daginn.

...sú færeyska aftur

Við vinkonurnar gefum hvor annari alltaf litlar jólagjafir. Ég er alltaf mjög spennt að opna gjafirnar sem ég fæ frá þeim, verð alveg eins og lítil stelpa.

En af hverju í ósköpunum er ég að tala um það núna í júní? Jú vegna þess að um jólin þegar ég prjónaði peysurnar gat ég ekki sett myndir af þeim hingað inn og svo gleymdi ég að taka myndir af þeim og að lokum hef ég aldrei náð okkur þremur saman til að taka myndir af peysunum þremur.

Ég hef sagt frá þessari peysu áður, svolítið stolið frá Guðrúnu og Guðrúnu.... en mér finnst hún bara svo falleg (og of dýr að kaupa). Peysurnar voru allar prjónaðar í sitt hvorum litnum. Ein svargrá, ein brún og sú þriðja ljósbrúngrá. Það sem hefur bæst í sarpinn er að nú get ég prjónað hana í stærri stærðum. Algjör óþarfi að svelta sig eins og Bíafra barn.

Það var svo í dag að ég náði mynd af fallegu Önnu í peysunni. Eins og svo áður á 17. júní var karnival stemning á Haðarstígnum og ég mátti til með að smella mynd af peysunni. Einhverntímann næ ég svo mynd af okkur öllum þremur í peysunum.

---
My friends and I give each other small gifts for Christmas. I´m always so excited to open them, just like a litle girl.

But way on earth am I talking about it now, in June? Well, because at Christmas time when I was knitting them I could not put pictures of them in here and I also forgot to take pictures of them a the time. And finally I have never had all three of us together to take pictures so... that is why.

I've talked about this sweater before, a bit stolen from Gudrun and Gudrun design ...but I think it is just so beautiful (and too expensive). The Christmas sweaters were all knitted in different color. On black/gray one dark brown and the third light/brown/gray-ish. I have also found out how to make it a bit bigger, so now it is no need to starve like a Biafra child.

Today, I finaly got a photo of Anna my beautiful friend. Like before the 17th of June was celebrated on Haðarstíg with a Carnival atmosphere. I had to take a picture of the sweater and the festival feeling. Some day I will get a pic of us all three wearing the sweaters.

Ljósmyndir og hugmyndir

Ég er voðalega ánægð með mig þessa dagana, þar sem ég hendi inn færslu eftir færslu. Fyrst ætlaði ég mér að hafa allar færslurnar "mínar" en ég held að það séu óraunhæfar væntingar. Á meðan er hægt að ylja sér við það sem aðrir gera. Og af netinu er nóg að taka. Einn virkasti bloggari sem ég veit um er Grosgrain. Hún bloggar nokkrum sinnum á dag og hún segir að best sé að vera áskrifandi af blogginu hennar því að margir póstarnir hennar fara ekki á forsíðuna (mjög tæknileg sem sagt). Hér er hún með flokk sem er tileinkaður ljósmyndun og vá hugmyndirnar eru æði!

Þessi mynd hér er ótrúlega krúttaraleg. Ég var eitthvað að reyna þessa hugmynd hérna en hugmyndin er stolin af sætu síðunni Color Me Kate.

Ótrúlega einföld hugmynd en samt svo Mary Poppins-leg og öðruvísi.

ahhhh.... væmið og sætt!

Á Facebook hef ég séð ótal myndir af árshátíðum og brúðkaupum þar sem vinahópurinn heldur á ramma saman. Þessi útfærsla er miklu sætari finnst mér, fólk í ramma að gera það sem því dettur í hug, jafnvel kyssast :) got to love it!

blúndur og byssur

Það er alltaf hægt að vera dömuleg, jafnvel með byssur!

sjá hér

strákar og meiri strákar

Við strákamömmur eigum það til að kvarta smá yfir því hvað það er miklu meira fallegt til fyrir stelpur en stráka. Við förum í barnafataverlsun og þar er búðin troðfull af bleiku, blúndum, tjulli og öðru krúsidúllu-dóti, innst í einu horninu er svo "stráka úrvalið", svart, ljótu karla, bíla og íþróttaföt. En það er ekki alveg rétt, jú auðvita er miklu, miklu, miklu, meira dúllerí til fyrir stelpur en það er ótrúlega mikið til líka fyrir stráka.

Á I'm Am Momma Hear Me Roar eru oft frábærar hugmyndir fyrir stráka mömmur. Þá er bara málið að taka upp box-hanskana og fá þá til að nota allt þetta fallega sem hægt er að gera. Alveg skelfilegt þegar krakkar hafa sjálfstæðar hugmyndir um hvað þau vilja vera í... hvað er það?

Þetta er auðvita alveg skvalega nördalegt og sætt. Ég hlakka ekkert smá til að gera þetta handa Högna

Svo eru það strákar með slaufur og bindi og köku yfirvaraskegg. Hvað er sætara?
Ekki skemma glösin þeirra fyrir. Talandi um krúttsprengju!

Kallalegir strákar eru svo miklu flottari en kellingalegar stelpur.

Hver vill ekki svona samloku?

það er ljótt að stela... ...en! / you shoud not steel ... ... but!

...það á ekkert að koma neitt "en" en samt er það þarna!

Það er í alvörunni ljótt að stela, en stundum er spurning hvenær þjófnaður er þjófnaður. Ég er í svolítilli tilvistarkreppu. Við fjölskyldan fórum eins og frægt er orðið til Færeyja í sumar, skemmtileg ferð og margt fallegt, sniðugt og flott að sjá. Þá sérstaklega fatahönnuðirnir Guðrún og Guðrún, alveg svakalega smart skvísur þar á ferð. Ég var alveg staðráðin í að kaupa mér eitthvað hjá þeim, alveg þar til ég sá verðmiðann.

Flott peysa úr lopa (sem er mjög einföld í raun) kostaði um 40.000.- ískr. Fyrir kreppugrís er það helvíti mikið. Sérstaklega þar sem peysan leit út fyrir að vera ekki mikið meira en þriggja kvölda vinna eða svo. Svo var systa líka fljót að finna mynd af peysunni á netinu, enn fljótari að telja út og áður en ég vissi af var ég komin með uppskriftina í hendurnar.

...og ég átti eftir að prjóna peysu handa Bryndís súper-skvísu frænku. Svo það voru góð ráð dýr. Færeyska peysan rann af prjónunum á nokkrum kvöldum. Eftir að hafa klárað hana var haldið í mátun til vinkonunnar og áður en ég vissi af var komin pöntun fyrir annarri, svo að önnur fæddist. Tvær þjófapeysur og nagandi samviskubit.



En þar sem munstrið á peysunni er gert fyrir þær konur sem minna helst á Bíafrabörn hentar hún mér illa. Svo að ég er að vinna að breyttri peysu, en það sem er svo töff við þess að hún er prjónuð úr léttlopa á prjóna 9 þannig að hún verður gisin og létt. Mjög töff!
Vona peysan sem er "inspired by Guðrún og Guðrún" verði líka töff, ath, inspired by ekki stolin ;)

---

... no but should be there, but it is!

It is really bad to steal, but when is a stolen thing really a stolen thing? I have a little problem. My family went to Faroe Island this summer, very entertaining journey, many beautiful, brilliant and cool things to see. Especially clothing designer Gudrun and Gudrun. Really smart ladies. I was so determined to buy something for myself there, just until I saw the price.

A really cool sweater from wool (which is very simple in fact) would cost about 40,000,- iskr. ($355 or 260 Euro). For a bankrupt Icelander it was to much. Especially since the sweater looked to be not much more then a three-evening work or so. So I have a sister, and she is quick. Quick to find a picture of the sweater on the Internet, even quicker to count the pattern out and before I knew it, I had the pattern in my hands (or in my mailbox).

...and I was going to knit a sweater for my super cute niece, Bryndís Erla. So now I had to knit it. The Faroese sweater went loop after loop over my needles for few nights. After I finished it I took the sweater for a fitting and soon after that I had promised to knitt an another one. Two stolen sweaters were made and a big guilty feeling.

However, since the pattern for the sweater is made for a very hungry girls it was not as suitable for all-of-me. So I'm working on a new one for myself. What I really like about this sweater is it is knitted with Léttlopi on needles no. 9 so it is very light. Very cool! Hope my new "inspired by Guðrún and Guðrún" sweater will be cool as well, note, inspired not stolen ;)