Hjartagull

Bloggið hefur fengið að sitja á hakanum síðustu vikur. Andleysið er svakalegt og framkvæmdin engin. Þó tók ég með mér heklunálina og smá garn út og þegar ég sá þessa færslu hér hjá þeim Prjónaperlu frænkum mátti ég til með að föndra nokkur hjörtu. Ég skildi þau svo eftir hér og þar öðrum til skemmtunar, svona my way of knitt-graff.

Ég er auðvita svaklegt rebel!

Yarn-along

Halldóra yfir-prjónaperla bauð mér fyrir helgi að vera með í einhverju sem hún kallar Yarn along. Þetta er svolítið krúttaralegt fyrirbæri, en prjónarar eru að taka myndir af því sem þeir eru með á prjónunum og þá bók sem verið er að lesa og setja á síðuna sína. Ég var þá stödd í USA á leið heim eftir ofurlanga en mjög svo skemmtilega ferð og fannst miðvikudagur í órafjarlægð. Ég var mjög viss um að þessu skveraði ég af á no time. En... hér er ég á fimmtudagskvöldi að pikka inn mitt "yarn along".


Það sem ég er með á prjónunum er heldur fátt að þessu sinni. En ég hef verið mjög dugleg að kaupa garn aftur á móti. Ég er heltekin af silki. Það er fátt fallegra en silki, fátt mýkra og fátt já jafn spennandi og silki, en ég er sjaldnast með verkefni í huga þegar ég kaupi garnið svo að ég enda með því að safna því en prjóna minna. En ég er samt búin að fitja upp á einni peysu handa prinsinum.

Einnig var ég í smá vafa með hvaða bók ég ætti að velja. Ætti að vera með smá hvíta lygi og segjast vera að lesa The World is Flat eftir Thomas Friedman, en ég er ekki byrjuð að lesa þá bók. Eða ætti ég að segjast vera að lesa Makalaus eftir Tobbu Marínós sem kom mér að vísu skemmtilega á óvart á ferðalaginu. Hló nokkrum sinnum upphátt, en í raun er ég búin með þá bók og því ekki alveg satt að segjast vera lesa hana.

En þá leit ég á borðið og sá Greppikló. Hugljúf ljóðabók um hið smá sem sigrast á hinu stóra, dulrænir vættir, ljót tröll og tryllinglegur spenningur, þe ef maður er tveggja. Bók sem slær alltaf í gegn á hverju kvöldi.

Fljótlegt föndur með öllum

Það er svo gaman að föndra og það geta allir föndrað. Mér finnst samt ótrúlega gaman þegar sé hvað Högni getur verið flínkur og flottur. Við föndruðum smá gluggaskraut um daginn til að lífga upp á gráan hversdagsleikann. Dagarnir voru sérstaklega gráir þar sem öll jólaljós voru tekin niður í vikunni og veðrið heldur blautt og ...já grátt!
Það sem þarf er spottar í mörgum litum (ekki vitlaust verkefni eftir að maður er búin að prjóna peysu í mörgum, mörgum litum og allir endar frágengnir)
Svo þarf límtúpu með fljótandi lími sem verður glært þegar það þornar. Límstifti gengur ekki, en trélím gæti gengið.
Plastdúkur til að leggja frá sér og svo er hann líka góður fyrir borðið og einn pappadisk.

Þá er málið að hellið góðum slatta af líminu á diskinn. Því næst er garnið sett út í límið. Þá hefst vinnan fyrir alvöru. Þekja þarf alla spottana með lími. Því meira lím því betra, eða svona næstum því. Ekki má vera þurr blettur á garninu.

Eftir að garnið er vel þakið lími er, spottunum raðað á plastdúkinn eftir miklu og listilegu innsæi. Því næst þarf límið að þorna. Það getur tekið smá stund að láta límið þorna, jafnvel heila nótt. Best er að það sé alveg þurt, enga óþolinmæði hér, takk fyrir! Eftir það er skautið plokkað af dúknum, girnið þrætt upp á og fallega gluggaskrautið hengt upp.

Ekki verra að eiga listamann í fjölskyldunn!

17. júní peysan sem breytist í 31. janúar peysan

já þessa peysu ætlaði ég að nota 17. júní síðastliðinn. Var alveg ákveðin í því að hún væri kjörin sem svona sumar-hlý-peysa. Ekta til að vera í á köldum sumarkvöldum.

En svo liðu dagarnir, vikurnar og mánuðirnir og peysan var óhreyfð. Það var ekki fyrr en ég kíkti á bloggið hennar Arndísar að ég lét mig hafa það. Hún var að segja frá hóp á Ravelry sem væri með það verkefni að ljúka einhverju verkefni í lok febrúar svo að ég sló til og ... whalla! Peysan er tilbúin og enn er janúar!

Þú kannski spyr þig af hverju tók þetta svona langan tíma. Peysan er í raun þannig séð ekkert flókin, bara garðaprjónn. En ef maður hefur 8 hnykla í einu á meðan maður prjónar þá er maður endalaust í því að leysa svona...

og svona...
og svo allir endarnir og, og, og...
ertu ekki alveg að "feel my pain"?

En ég er allavega mjög ánægð með að vera loks búin með hana. Nú þarf ég bara að nota hana. Það sorglega er að líkurnar á að ég noti hana eru skelfilega litlar, hef sjaldnast notað þær peysur sem ég prjóna á sjálfan mig. En við látum allavega reyn á það.

Vetlingar í leikskólan og

Um daginn þegar ég sótti stubbinn á leikskólann hóaði ein (mig langar mjög mikið að skrifa fóstran) leikskólakennarinn í mig og spurði hvort að hann ætti ekki betri vettlinga, sonur minn. Ég sem hélt að, uppháir pollavettlinga, uppháir vindvelttingar, þunnir bómullarvettlingar og flísvettlignar væru nóg spurði hissa, "jaaa neee, hvernig vettlinga áttu við?" og fékk svarið "bara þessa klassísku úr lopa". Mér fannst hún (ekki skrifa fóstra) leikskólakennarinn alveg eins getað sagt að ég væri glötuð mamma, ég sem þykist vera einhver prjónari og barnið bara með einhverja lummu búðarkeypta vettlinga (að vísu í mjög fjölbreyttu úrvali).

Þannig að ég rauk heim. Fann afganga og byrjaði að prjóna og hér er afraksturinn. Uppskriftin að vettlingunum hans Högna fann ég í bókinni Fleirri Prjónaperlur. Þeir eru það fyrsta og eina sem ég hef prjónað upp úr þeirri ágætu bók.

Þetta með fóstrur, í alvöru! Af hverju er alltaf sett ofan í mig þegar ég kalla konur sem vinna á leikskóla, fóstur? Fóstra svo fallegt orð, mun fallegra en leikskólakennari. Orðið er gamalt og lýsandi yfir það starf sem fer fram í leikskólum landsins. Einnig er karkyns útgáfan mjög falleg fóstri. Fóstra og fóstri!

Ef ég ynni á leikskóla þá mundi ég vilja að ég væri kölluð fóstra, mun fallegra, hlýrra og lýsandi. Og ég mun eflaust halda áfram að kalla leikskólakennara fóstrur, ekki til þess að pirra einn eða neinn, sennilega bara af því að ég hef vanið mig á það frá því að ég sjálf vara í leikskóla, en svo er það bara svo mikið fallegra.

Heimatilbúnar gjafir

Heimatilbúnar gjafir eru það flottasta sem ég veit þessa dagana. Það er eitthvað svo persónulegt við þær. Síðustu ár hef ég fengið alveg frábæra chilly sultu frá Hlédísi vinkonu og ég er farin að bíða spennt eftir að gjöfin komi í hús svo að ég get farið að gæða mér á þessu lostæti.

Í ár, reyndi (athugið áhersla á orðið reyndi) ég að gera mína heimatilbúnu gjöf. En hún var því miður bara la-la, þarf að koma uppskriftinni til Önnu (þið munið gestabloggarinn góði) og fá hana til að fullkomna þetta fyrir mig.

Til að fela heldur misheppnaða tilraun ákvað ég bara að gefa, litla skammta af "góðgætinu" og skreyta krukkuna bara þeim mun meira svo að mér yrði fyrirgefið. Í raun var það mjög einfalt. Ég fann krukku sem áður geymdi barnamat, ég á alltof margar svoleiðis, vitandi það að þær kæmu að notum síðar. Því næst heklaði ég einfalda dúllu úr bleiku bómullargarni og límdi með límbyssu á lokið. Því næst fann ég borða í svipuðum lit og vafði utan um. Krosslagði fingur og vonaði að allir væri mjög saddir um jólin svo að hneturnar gætu gleymst í krukkunni og væri bara fyrir auga en ekki bragðlauka.

Fyrir þau sem eru mjög áhugasöm um hina misheppnuðu tilraun og vilja prufa sig áfram ætla ég að gefa uppskriftina hér. Uppskriftina fann ég í gömlu auka blaði sem fylgdi Gestgjafanum hér um árið. Uppskriftin er svona:
4msk smjör ósaltað (ég notaði auðvita saltað því að ég átti ekki annað, fyrir þau sem ekki vita þá er ósaltaða smjöri í grænum umbúðum)
2msk Síróp
2 msk Kanill
2 msk Karrí
2 tsk Salt
1/4 tsk Kummin (ath ekki Kúmen, ég vissi nú hvað það væri, eitt stig fyrir mig)
1/4 tsk Cayenne-pipar
4 bollar heilar hnetur og möndlur

aðferð: setjið smjör, síróp og krydd í pott og hitið. Látið hnetur og möndlur í skál og hellið kryddblöndunni yfir. Hrærið vel saman. Dreifið síðan úr þessu á ofnskúffu sem klædd hefur verið með bökunarpappír. Ristið hneturnar/möndlurnar við 250°C þar til þær verða fallega brúnar og hrærið í af og til.


Gaman að segja frá því að frasinn "af og til" fékk mig til að halda að þetta gæti tekið smá tíma að ristast. En viti menn... þessar hnetu helv*** brenna á no time og því mikilvægt að standa yfir þessu allan tíma. Satt best að segja held ég að það væri gáfulegra að lækka hitan og leyfa hnetunum að ristast í róg og næði. Ég náði allavega að brenna 3 skúffur áður en mér tókst að fá nokkuð (ath áhersla á nokkuð) sómasamlega uppskrift í gegn.

Já elskurnar, þetta var matarpistill í boði Marínar

En svona leit gjöfin út að lokum.

OMG ...Geðveikir skór!

Ég verð að viðurkenna það, sumir eru bara klárari en aðrir. Þessa skó má finna á Etzy síðunni. Alveg ótrúlega töff skór! Mikið langar mig í svona sóla, er alveg viss um að ég tæki mig vel út í vinnunni á þessum. Nú þarf ég bara að finna mér réttu skóna, réttu fjaðrirnar, hita límbyssuna og ... hér kem ég!


á Etzy

Afmælið hans Högna

Það kom loks að því, afmæli hjá stóra stráknum rann upp. Í tilefni þess var haldin veisla og mamman föndraði eitt og annað. Til dæmis þessa ísskál, en ég fékk hugmyndina hér


Þar sem drengurinn er mjög svo hrifinn af kóngulóm voru gerðar tvær týpur. Þessar hér vakti smá óhug hjá nokkrum. Það eru sem sagt ekki allir til í að borða svartan mat!

Svo voru örfáar svona, kóngulær. Afgangur af afmæliskökudeginu sett í form og nokkrar kóngulær skreyttu borðið. Alltaf klassískt!

Draugarnir sem urðu vinsælir í fyrra. Dísætt og ... já góðir fyrir línurnar!


Og apa kakan, gamaldags og góð. Stóð fyrir sínu. Treysti mér ekki í sykurmassan svona 15 mín fyrir afmæli. Það verður næst! ...eða þarnæst!

Afmælið gekk svakalega vel, enda þekkjum við mjög skemmtilegt fólk. Allir voru svo glaðir og ekki síst afmælis strákurinn, sem reif sig fljótt úr afmælisfötunum og klæddist Spiderman (eða kókulóa-Gallinn) búnign sem hann fékk í afmælisgjöf frá Ömmu Guðrúnu og afa Þór. Drengur neitar að fara úr "kókulóa"-skónum og fær því að sofna í þeim. Það eru svo sveittar-barna-táfýlu tær sem fá að viðrast rétt yfir blánóttina!

ps. og svo bendi ég auðvita á Facebook - Fan síðu z-unnar :)

Afmæli í nánd

Það styttist í að frumburðurinn (og ástæða þess að sólin snýst í kringum jörðina) verði tveggja ára. Ég trúi því varla að það eru tvö ár liðin frá því að ég urraði á Halldór þegar hann hvatti mig áfram með þessum ljúfu orðum "svona nú, við klárum þetta fyrir fréttir", svo ljúft eitthvað!

En í stað þess að horfa á September Issue með góðri vinkonu, tók ég upp saumavélina og föndraði smá afmælisskraut.


Ég er ekki ein af þeim sem á fullan skáp af efnis afgöngum, þvert á móti, það er svo allt önnur saga með garn afganga. En þegar ég fór inn í skáp fann ég eitt og annað. 2 bolir sem ég hef lítið sem ekkert notað og verða víst aldrei notaðir hér eftir voru teknir, 2 sængurver sem hafa munað sinn fífil fegri og eitt koddaver sem Halldór kom með í búið voru fórnalömb kvöldsins.

Ég byrjaði á því að teikna skapalón.

Sem ég notaði til að sníða eftir. Hver fáni hefur tvo efnisbúta sem ég klippti eftir og saumaði saman á röngunni. Ég hef heyrt að sumum finnist erfitt að sauma beina línu. Ef þú ert ein af þeim, þá má ég til með að benda þér á að notast við fótinn. Ath, hvernig brúnin á efninu liggur að brún saumavéla fótsins. Þannig er auðveldara að sauma beina línu.

Þegar kemur að því að sauma hornin er best að gæta þess að nálin sé niðri, því næst lyfta fætinum og snúa efninu eftir því sem hentar. Þegar því er lokið er fóturinn settur niður og haldið áfram að sauma (ath klikkið á myndina til að sjá hana stærri). Gætið þess að skilja eftir gat efst á veifunni svo að það sé hægt að snúa flagginu við.
Því næst er gott að klippa hornin ögn til á röngunni svo að hornin líti vel út á réttunni

Þá er að sauma veifuna á réttunni til að hún sé falleg. Hér mæli ég hiklaust með því að notast við brún fótarins til að saumurinn sé beinn.
13 flöggum seinna! Ég átti afgangs skáband sem ég notaðist við til að hengja flöggin á. Með 15 cm millibili saumaði ég hvern fánann fastan á eftir öðrum og fékk fínustu fánalengju til að skreyta íbúðina með. Skemmtilegt, umhverfisvænt og afmælispartýið má byrja!

Nýjárs gleðin að taka öll völd

Það er svo margt fallegt til á netinu, en ég er svo mikill sauður, man ekkert hvar ég fékk þessar myndir. Njótið bara :)

Bekie Chernoff

Það er svo margt fallegt til. Til dæmis þessi skál, sem ætti að vera til á heimili hverrar prjónakonu (allavega væri ég til í eina). Gaman að segja frá því að listakonan, Becki Chernoff kynntist ég í Bandaríkjunum þegar ég var skiptinemi þar 1994-1995. Ekkert smá hæfileikarík og töff týpa. Mæli með að skoða síðuna hennar www.beckichernoff.com

There are so many beautiful things out their. For example this bowl! Every knitter should have one (at least I would love to have one). It is fun to say, I know the artist, Bekie Chernoff, we met in USA when I was an exchanges student in 1994-1995. So talented and hip person. I highly recommend a visit to her website www.beckichernoff.com

Gleðileg jól - Merry Christmas

Huggulegur jólaundirbúningur ...eða þannig! / Not so nice Christmas preparation

Hef síðustu daga ætlað að pósta inn myndum og bloggi um "girnilegar ristaðar og kryddaðar hnetur" en hef brentt þrjá skammta og á ekki meira af hnetum. Húsið lyktar eins og kaffigerðaverksmiðja og húsfreyjan er með sært stolt. Læt Önnu vinkonu um mataruppskriftirnar hér á blogginu.

---

Last few days have meant to post pictures and blog about the "delicious toasted and spiced nuts" but I have burned have three doses and I'm out of nuts. The house smells like coffee making factory and the hausewife has a wounded pride. I will let my friend Anna do all the food recipes for this blog.

Góðverk fyrir jólin

Það er hópur á Facebook að prjóna ungbarnahúfur fyrir Vökudeild. Ég var svo heppin þegar ég átti Högna að sleppa því að fara þar inn. Högni lét mig aftur á móti bera sig í rétt tæpar tvær viku framyfir settan dag, en það er allt önnur saga.

Ég stóðst ekki mátið og prónaði nokkrar húfur. Þær vildu hafa það bómull, en ég prjónaði þær úr noskri ull, finnst það fallegra. Svo gáfu þær upp uppskrift hér og hér þannig að verkið var ekki flókið, bara að gefa sér nokkrar stundir og fyrr en varir var ég komin með 7 húfur. Ein húfa fyrir hvert frændsyskini hans Högna sem hefur ekki þurft að fara á Vöku, Arna, Þór, Helga María, Högni, Kristófer og Eyrún og svo er sjöunda barnið á leiðinni.

Dýrðarinnar dásemd

Gestabloggari hjá Z-unni að þessu sinni er ljúf og góð vinkona. Hún er snillingur í eldhúsinu og gerir hluti sem mér kæmi aldrei til hugar að reyna. Auk þess er hún snillingur með myndavélina. Hérna er hún með gómsætt jólakonfekt. Ljúft fyrir bragðlaukana og gleður auga. Njótið!

***

Þetta súkkulaði fékk ég hjá mágkonu minni sem hefur með ofunákvæmum bragðlaukum þróað uppskriftina í átt að fullkomnun. Berin, kókosflögurnar og kristallað maldonsaltið gerir þetta að jólalegu nammi sem er bæði fljótlegt að gera og hægt að fá krakkana til þess að aðstoða við að blanda saman og skreyta.

Það er auðvitað best að nota aðeins gæðasúkkulaði t.d. Green and Black Organic en ég átti aðeins gamla góða suðusúkkulaðið en það virðist ekki hafa komið að sök, súkkulaðið rann ofan í mannskapinn, fyrst í saumaklúbbnum og svo í vinnunni. Jólalegt og flott.

200 gr hvítt súkkulaði

200 gr dökkt súkkulaði

Hnetur, t.d. möndlur, pistasíur, valhnetur, heslihnetur, kasjúhnetur.

Þurrkuð ber, t.d trönuber eða gojiber

Kókosflögur eftir smekk
1-2 tsk Maldonsalt

Bræðið hvíta súkkulaðið í vatnsbaði og smyrjið á smjörpappír og kælið inni í
ísskáp.

Á meðan bræðið þið dökka súkkulaðið í vatnsbaði og blandið berjunum og gróft
söxuðum hnetum og út í súkkulaðið. Bætið kókosflögunum út í ásamt
maldonsaltinu og blandið vel. Smyrjið dökku súkkulaðiblöndunni yfir hvíta
súkkulaðið sem hefur fengið að harðna inn í ísskáp á meðan. Skreytið með
kókosflögum, berjum og salti. Geymist í kæli en það auðvitað best að borða
þetta sem fyrst í góðra vina hópi.

Njótið vel um jólin. Alúð.

Þverslaufa fyrir sæta stráka - bow tie for cute boys

Ég hef komið sjálfri mér stundum á óvart þegar kemur að handavinnu, það er ótrúlegt hvað hægt er að gera þegar maður rýnir í flókin munstur nýjar uppskriftir eða prófar eitthvað sem maður telur að maður geti als ekki gert. Og viti menn, maður kemur sjálfum sér á óvart með því að geta það!

Að taka þátt í prjónabók var eitthvað sem ég hélt að ég gæti aldrei gert og mundi aldrei gera, en viti menn. Eftir að ég sest niður og reynt, varð til þess að ég hef tekið þátt ótrúlega skemmtilegu prjónaævintýri með Prjónaperlum.


Eitt af því sem mér finnst sárlega vantar eru sætir litlir hlutir fyrir stráka til lífga upp á daginn. Og hvað er herralegra en þverslaufa? Þetta er lítið og skemmtilegt prjónaföndur sem ekkert mál er að klára á einu kvöldi og það sem betra er að það er auðveldlega hægt að nota afganga í.
Uppskriftin er einföld, hægt er að nota hvaða garn sem er og í raun hvaða prjóna sem er. Ég nota Kambgarn en hægt er að nota hvaðgarn sem er sem hentar prjónum no. 2,5

Fitjið upp 30 lykkjur og skiptið þeim jafnt niður á 3 prjóna og tengið í hring.
Næstu 2 umferðir eru prjónaðar slétt.
3 umferð er prjónuð brugðin.
Næst er prjónað slétt þar til stykkið mælist 8 cm.
Þá er prjónuð ein umferð brugðin og
næstu tvær umferðir eru prjónaðar slétt.
Fellið af.

Brjótið upp á opnu endana við brugðnu umferðina. Saumið slaufuna saman.

Miðstykkið er prjónað svona:
Fitjið upp 5 lykkjur þessar lykkjur eru prjónaðar fram og til baka. Slétt á réttunni og brugðið á röngunni þar til það er nægilega langt til að passa utan um slaufuna sjálfa. Fellið af og saumið bútinn saman utan um slaufuna. Festið nælu aftan við og nælið í fyrsta herramanninn sem þið sjáið.

-----
I do sometimes surprise myself. I do things that I never think I will, or can, do. It's amazing what you can do when you follow a complex or new pattern or tray something that you think you would never believe you could do. And you really can do it!

Participating in the making of a knitting book was something I thought I could never, and would, never do. But just after having tried it, became my amazing knitting adventures with Prjónaperlur.

One of the things I feel desperately needed in the craft-world are cute little things for boys, it just will bring more fun to the day! And really what is cuter then a bow tie? This is a small and fun knit project that will be easy to finish in one night and what is better, it is perfect for leftovers yarn!

The pattern is simple, you can use any yarn that fits needles no. 2,5 (2,5 for Europe is 1 or 2 for USA and 12 or 13 for UK)

Cast on 30 loops and divide them evenly on 3 needles and connect them into a ring.
Round 1-2: knit
Round 3 purl
Next, knit until piece measures 8 cm.
Then purl one round
the last two rounds are knitted.
Cast off

Fold the open ends and saw them together.

The little thing in the middle is knitted like this:
Cast on 5 loops, these loops are knitted back and forth. Knit one side and purl on the other until it is sufficiently long to fit around the bow tie. Cast of.
Saw it together in please it in the middle of the bow tie.
Attach a pin in the back and give it to the cutest boy you see.

Jólasveinahúfa

Í fyrra var Stubburinn minn ekki alveg jafn þrjóskur og hann er í ár. Þá var hægt að "plata" til að vera með alskonar sætar húfur og í krúttaralegum fötum. Núna vill hann bara vera í því sem hann hefur áður verið í, ekki verra ef það er mynd af kónguló á fötunum.

Í fyrra prjónaði ég þessa húfu (hentar vel fyrir 1-2 ára) læt uppskriftina fylgja með.
Ég segi þetta mína uppskrift en auðvita er hægt að notast við hvaða skotthúfu uppskrift sem er:

Ég notaðist við afganga sem ég átti en ég mæli með að nota mjúkt garn sem passar vel fyrir prjóna no. 2,5

Fitijið upp 120 lykkjur og prjónið 5 cm stroff, 2 sléttar 2 brugnar með hvítu
Skiptið yfir í rautt garn. Fyrsta umferðin er prjónuð rauð, aukið um eina lykkjur við 24 hverrja lykkju = als 125 lykkjur. Prjónið áfram þar til húfan mælist 11 cm.

Þá hefst úrtakan: Merkið á fimm stöðum með jöfnu milli bili (25 lykkju fresti). Takið út á fimm stöðum í þriðju hverri umferð þar til 5 lykkjur eru eftir. Fellið af og bætið dúsk við.
Gangið frá öllum endum og gefið einhverjum Stúf húfuina.

Jólakúl

Þegar maður dettur niður á fallegt heimagert jólaskraut má maður til með að deila því. Á blogginu Lopinn af kindinni okkar, var birt í fyrra uppskrift af lopa jólakúlu, eða jólakúl. Ótrúlega einfallt og fallegt föndur. Ég prjónaði ófáar í fyrra, sumar fóru á pakka, aðrar voru í pakka og enn aðrar fóru á jólatréð. Brota, brot af jólaföndrinu 2009.

Húfutetur

...ég er með smá húfu æði. Prjóna eins og enginn sé morgundagurinn húfur á hina og þessa. Í haust gerði þessa Elmo húfu á stúfinn, því hann er svo hrifinn af Elmo. En mér tókst ekki betur en svo að hann vill ekki sjá það að vera með hana, svo Þór stóri frændi græddi í staðinn. Veit svo sem ekkert hvort að hún sé mikið notuð á því heimili heldur.

Sumir sem hafa séð húfuna er ekki vel að sér í Elmo fræðum og hafa haldið að þetta sé fugl! Þvílík fásinna. Hverjum dettur slíkt í hug?

Þetta er bara eins og copy - paste! ekki satt!

Nema hvað, það verður meira um húfu pósta á næstunni, Lofa!

----

...I have a little thing for hats right now. I knit theim like there is no tomorrow. This autum I did this Elmo hat for my smurf, I did it because he is so fond of Elmo. But I clearly didn't do a very good job, because he dosn't want to use it, so Thor nephew got it instad. ...and I'm not sure if he is using it either.

Some who have seen the hat, are not very familiar with Elmo I'm sure. They have suggested that this might be a bird! What a nonsense. Who would think that?

This is just like a copy - past, no!?

Well, well! there will be some mor hats to come soon, Promise!

það er ljótt að stela... ...en! / you shoud not steel ... ... but!

...það á ekkert að koma neitt "en" en samt er það þarna!

Það er í alvörunni ljótt að stela, en stundum er spurning hvenær þjófnaður er þjófnaður. Ég er í svolítilli tilvistarkreppu. Við fjölskyldan fórum eins og frægt er orðið til Færeyja í sumar, skemmtileg ferð og margt fallegt, sniðugt og flott að sjá. Þá sérstaklega fatahönnuðirnir Guðrún og Guðrún, alveg svakalega smart skvísur þar á ferð. Ég var alveg staðráðin í að kaupa mér eitthvað hjá þeim, alveg þar til ég sá verðmiðann.

Flott peysa úr lopa (sem er mjög einföld í raun) kostaði um 40.000.- ískr. Fyrir kreppugrís er það helvíti mikið. Sérstaklega þar sem peysan leit út fyrir að vera ekki mikið meira en þriggja kvölda vinna eða svo. Svo var systa líka fljót að finna mynd af peysunni á netinu, enn fljótari að telja út og áður en ég vissi af var ég komin með uppskriftina í hendurnar.

...og ég átti eftir að prjóna peysu handa Bryndís súper-skvísu frænku. Svo það voru góð ráð dýr. Færeyska peysan rann af prjónunum á nokkrum kvöldum. Eftir að hafa klárað hana var haldið í mátun til vinkonunnar og áður en ég vissi af var komin pöntun fyrir annarri, svo að önnur fæddist. Tvær þjófapeysur og nagandi samviskubit.



En þar sem munstrið á peysunni er gert fyrir þær konur sem minna helst á Bíafrabörn hentar hún mér illa. Svo að ég er að vinna að breyttri peysu, en það sem er svo töff við þess að hún er prjónuð úr léttlopa á prjóna 9 þannig að hún verður gisin og létt. Mjög töff!
Vona peysan sem er "inspired by Guðrún og Guðrún" verði líka töff, ath, inspired by ekki stolin ;)

---

... no but should be there, but it is!

It is really bad to steal, but when is a stolen thing really a stolen thing? I have a little problem. My family went to Faroe Island this summer, very entertaining journey, many beautiful, brilliant and cool things to see. Especially clothing designer Gudrun and Gudrun. Really smart ladies. I was so determined to buy something for myself there, just until I saw the price.

A really cool sweater from wool (which is very simple in fact) would cost about 40,000,- iskr. ($355 or 260 Euro). For a bankrupt Icelander it was to much. Especially since the sweater looked to be not much more then a three-evening work or so. So I have a sister, and she is quick. Quick to find a picture of the sweater on the Internet, even quicker to count the pattern out and before I knew it, I had the pattern in my hands (or in my mailbox).

...and I was going to knit a sweater for my super cute niece, Bryndís Erla. So now I had to knit it. The Faroese sweater went loop after loop over my needles for few nights. After I finished it I took the sweater for a fitting and soon after that I had promised to knitt an another one. Two stolen sweaters were made and a big guilty feeling.

However, since the pattern for the sweater is made for a very hungry girls it was not as suitable for all-of-me. So I'm working on a new one for myself. What I really like about this sweater is it is knitted with Léttlopi on needles no. 9 so it is very light. Very cool! Hope my new "inspired by Guðrún and Guðrún" sweater will be cool as well, note, inspired not stolen ;)