Ljósmyndir og hugmyndir

Ég er voðalega ánægð með mig þessa dagana, þar sem ég hendi inn færslu eftir færslu. Fyrst ætlaði ég mér að hafa allar færslurnar "mínar" en ég held að það séu óraunhæfar væntingar. Á meðan er hægt að ylja sér við það sem aðrir gera. Og af netinu er nóg að taka. Einn virkasti bloggari sem ég veit um er Grosgrain. Hún bloggar nokkrum sinnum á dag og hún segir að best sé að vera áskrifandi af blogginu hennar því að margir póstarnir hennar fara ekki á forsíðuna (mjög tæknileg sem sagt). Hér er hún með flokk sem er tileinkaður ljósmyndun og vá hugmyndirnar eru æði!

Þessi mynd hér er ótrúlega krúttaraleg. Ég var eitthvað að reyna þessa hugmynd hérna en hugmyndin er stolin af sætu síðunni Color Me Kate.

Ótrúlega einföld hugmynd en samt svo Mary Poppins-leg og öðruvísi.

ahhhh.... væmið og sætt!

Á Facebook hef ég séð ótal myndir af árshátíðum og brúðkaupum þar sem vinahópurinn heldur á ramma saman. Þessi útfærsla er miklu sætari finnst mér, fólk í ramma að gera það sem því dettur í hug, jafnvel kyssast :) got to love it!

blúndur og byssur

Það er alltaf hægt að vera dömuleg, jafnvel með byssur!

sjá hér

sokkar og vetttlingar

Hvenær á maður nóg af sokkum og vettlingum? Sennilega aldrei og sérstaklega ekki þegar maður er að nálgast þriggja ára aldurinn.

Ég er enn í átakinu að prjóna úr því sem ég á og um daginn urðu þessi pör til. Garnið, norsk barna ull, fékk ég frá fallegu Ömmu minni þegar hún féll frá, en hún var ótrúleg handavinnukona og prjónaði ófá barnateppin. Uppskriftirnar eru að finna í bókinni Fleiri prjónaperlur og ég mæli auðvita með að allir prjónarar eignist eitt eintak af þeirri góðu bók.

Næsta par sem ég prjóna verður fyrir fyrir Högna, jafnvel þó að ég þurfi að kaupa garn í það fyrir hann.

strákar og meiri strákar

Við strákamömmur eigum það til að kvarta smá yfir því hvað það er miklu meira fallegt til fyrir stelpur en stráka. Við förum í barnafataverlsun og þar er búðin troðfull af bleiku, blúndum, tjulli og öðru krúsidúllu-dóti, innst í einu horninu er svo "stráka úrvalið", svart, ljótu karla, bíla og íþróttaföt. En það er ekki alveg rétt, jú auðvita er miklu, miklu, miklu, meira dúllerí til fyrir stelpur en það er ótrúlega mikið til líka fyrir stráka.

Á I'm Am Momma Hear Me Roar eru oft frábærar hugmyndir fyrir stráka mömmur. Þá er bara málið að taka upp box-hanskana og fá þá til að nota allt þetta fallega sem hægt er að gera. Alveg skelfilegt þegar krakkar hafa sjálfstæðar hugmyndir um hvað þau vilja vera í... hvað er það?

Þetta er auðvita alveg skvalega nördalegt og sætt. Ég hlakka ekkert smá til að gera þetta handa Högna

Svo eru það strákar með slaufur og bindi og köku yfirvaraskegg. Hvað er sætara?
Ekki skemma glösin þeirra fyrir. Talandi um krúttsprengju!

Kallalegir strákar eru svo miklu flottari en kellingalegar stelpur.

Hver vill ekki svona samloku?

Stelpu húfa

Þessa húfu er ég búin að geyma lengi. Er alltaf á leiðinni að setja hana hingað inn en aldrei verður neitt af því.

Svo að ég vitni í sætan strák...
Þá er það vegna þess að "í fyrsta lagi A" hef ég ekki fengið nægilega gott módel til að sitja fyrir með húfuna og eins á þetta að vera gjöf. Það eru ófáir pakkarnir sem þessi húfa hefur átt að fara í en einhverra hlutavegna er hún enn hérna heima í "gott að grípa í gjafir-kassanum" og ég hef ekki viljað setja hana hingað inn fyrr en hún hefur farið að heiman, ef svo má segja.

En nú í kvöld gafst ég upp. Fékk ábendingu um að ég væri allt of löt við að uppfæra síðuna svo að ég lét slag standa. Húfan er prjónuð úr fallegu gráu Navia garni og blómið er úr endur unnum silkiþráðum það garn keypti ég dýrum dómi í Hveragerði fyrir ekki svo löngu. Uppskriftina fann ég hér en þegar prjónað er úr Navia Passion varð húfan passleg á ca einsárs.

Mont Mont Mont

Það er svo ótrúlega gaman að sjá fjölskylduna mína stækka. Núna í vikunn, nánar tiltekið þann 24. maí, eignaðist litli bróðir minn og konan hans þennan líka fallega Gullmola. Hann er svo flottur og ég get ekki beðið eftir að hitta hann, knúsa hann og kyssa. Þegar ég sýndi Högna myndina af honum sagði hann "mamma má ég kyssa hann" og ég bráðnaði. Ohhh þetta er besta og flottasta DIY verkefni sem hægt er að gera.
Ég stóðst ekki mátið, henti allri annarri handavinnu frá mér og prjónaði litla silkihúfu á snáða. Nú er bara að vona að húfan passi á guttann. Mér sýnist hann ansi stór.

---

It's so amazing to see my family grow. Now this week, specifically on 24 May, my little brother and his wife had this beautiful nugget. He's so sweet I can not wait to meet him, hug him and kiss. When I showed Hogni picture of him he said "Mom can I kiss him" and I melted. Ohhh, this is the best and nicest DIY projects that can be done.

I could not resist, left everything undone and knitted a small silk hat for the kid. Now I hope the hat fits. He seems to be pretty big.

Endurvinnsla

Ég var að taka til í fataskápnum mínum um páskana. Allt gamalt fékk að fara ýmist ofan í tösku og í geymslu eða í svartan ruslapoka og í Rauða krossinn. Rosalega er það gott að taka svona til annað slagið. Málið er bara að vera dugleg að henda og þá myndast pláss fyrir nýjar gersemar. Þessi tiltekt mín vaknaði eftir heimsókn til góðrar vinkonu sem er mjög léleg að henda. Hún hafði eitt sinn hirt af mér svona kínverskan topp en rennilásinn var ónýtur (hljómar það ekki betur en sprunginn?). Nema hvað hún ætlaði að fá mömmu sína sem er afar handlagin til að gera eitthvað sætt úr efninu, enda efnið sjálft fallegt, þó toppurinn sé algjörlega búin með sitt.


Ég ákvað að fá toppinn til baka og klippa hann upp. Nú voru góð ráð dýr, líkurnar á því að toppurinn endaði inn í skáp hjá mér næstu misserin voru all miklar og því ákvað ég strax um kvöldið að taka upp skærin og byrja að klippa.

Úr þessu varð til þessi líka fínu spangir. Aðra fékk vinkonan ljúfa og hina fékk mágkona mín ljúfa sem er alltaf svo ljúf og góð og skemmtileg.


Á toppnum var líka ofsalega fínar lykkjur sem mig langaði að gera eitthvað fallegt við. Vinkona mín átti þennan kraga frá ömmu sinni, sem hún hafði aldrei getað notað því að það vantaði eitthvða til að lykkja hann saman. Whalla! nokkur spor og kraginn orðinn nothæfur.


ohh hvað tiltekt getur verið ljúf!

Gleðilega Páska

Ég hef ekki alveg staðið mig við að henda hingað einni færslu á viku eins og ég lofaði sjálfum mér á sínum tíma. En ég hef þó ekki setið auðum höndum.


Í morgun sagði húsmóðursgenið til sín og ég henti í kanilsnúða, ég var eitthvað meir svo að snúðarnir urðu að kanilhjörtum. En þeir bragðast alveg jafn vel.


Ný bíð ég bara eftir að prinsinn vankni úr lúrnum sínum og smakki á herlegheitunum, svo er aldrei að vita nema að við skellum okkur í sund í "góð"viðrinu.

Hjartagull

Bloggið hefur fengið að sitja á hakanum síðustu vikur. Andleysið er svakalegt og framkvæmdin engin. Þó tók ég með mér heklunálina og smá garn út og þegar ég sá þessa færslu hér hjá þeim Prjónaperlu frænkum mátti ég til með að föndra nokkur hjörtu. Ég skildi þau svo eftir hér og þar öðrum til skemmtunar, svona my way of knitt-graff.

Ég er auðvita svaklegt rebel!

Yarn-along

Halldóra yfir-prjónaperla bauð mér fyrir helgi að vera með í einhverju sem hún kallar Yarn along. Þetta er svolítið krúttaralegt fyrirbæri, en prjónarar eru að taka myndir af því sem þeir eru með á prjónunum og þá bók sem verið er að lesa og setja á síðuna sína. Ég var þá stödd í USA á leið heim eftir ofurlanga en mjög svo skemmtilega ferð og fannst miðvikudagur í órafjarlægð. Ég var mjög viss um að þessu skveraði ég af á no time. En... hér er ég á fimmtudagskvöldi að pikka inn mitt "yarn along".


Það sem ég er með á prjónunum er heldur fátt að þessu sinni. En ég hef verið mjög dugleg að kaupa garn aftur á móti. Ég er heltekin af silki. Það er fátt fallegra en silki, fátt mýkra og fátt já jafn spennandi og silki, en ég er sjaldnast með verkefni í huga þegar ég kaupi garnið svo að ég enda með því að safna því en prjóna minna. En ég er samt búin að fitja upp á einni peysu handa prinsinum.

Einnig var ég í smá vafa með hvaða bók ég ætti að velja. Ætti að vera með smá hvíta lygi og segjast vera að lesa The World is Flat eftir Thomas Friedman, en ég er ekki byrjuð að lesa þá bók. Eða ætti ég að segjast vera að lesa Makalaus eftir Tobbu Marínós sem kom mér að vísu skemmtilega á óvart á ferðalaginu. Hló nokkrum sinnum upphátt, en í raun er ég búin með þá bók og því ekki alveg satt að segjast vera lesa hana.

En þá leit ég á borðið og sá Greppikló. Hugljúf ljóðabók um hið smá sem sigrast á hinu stóra, dulrænir vættir, ljót tröll og tryllinglegur spenningur, þe ef maður er tveggja. Bók sem slær alltaf í gegn á hverju kvöldi.

Fljótlegt föndur með öllum

Það er svo gaman að föndra og það geta allir föndrað. Mér finnst samt ótrúlega gaman þegar sé hvað Högni getur verið flínkur og flottur. Við föndruðum smá gluggaskraut um daginn til að lífga upp á gráan hversdagsleikann. Dagarnir voru sérstaklega gráir þar sem öll jólaljós voru tekin niður í vikunni og veðrið heldur blautt og ...já grátt!
Það sem þarf er spottar í mörgum litum (ekki vitlaust verkefni eftir að maður er búin að prjóna peysu í mörgum, mörgum litum og allir endar frágengnir)
Svo þarf límtúpu með fljótandi lími sem verður glært þegar það þornar. Límstifti gengur ekki, en trélím gæti gengið.
Plastdúkur til að leggja frá sér og svo er hann líka góður fyrir borðið og einn pappadisk.

Þá er málið að hellið góðum slatta af líminu á diskinn. Því næst er garnið sett út í límið. Þá hefst vinnan fyrir alvöru. Þekja þarf alla spottana með lími. Því meira lím því betra, eða svona næstum því. Ekki má vera þurr blettur á garninu.

Eftir að garnið er vel þakið lími er, spottunum raðað á plastdúkinn eftir miklu og listilegu innsæi. Því næst þarf límið að þorna. Það getur tekið smá stund að láta límið þorna, jafnvel heila nótt. Best er að það sé alveg þurt, enga óþolinmæði hér, takk fyrir! Eftir það er skautið plokkað af dúknum, girnið þrætt upp á og fallega gluggaskrautið hengt upp.

Ekki verra að eiga listamann í fjölskyldunn!

17. júní peysan sem breytist í 31. janúar peysan

já þessa peysu ætlaði ég að nota 17. júní síðastliðinn. Var alveg ákveðin í því að hún væri kjörin sem svona sumar-hlý-peysa. Ekta til að vera í á köldum sumarkvöldum.

En svo liðu dagarnir, vikurnar og mánuðirnir og peysan var óhreyfð. Það var ekki fyrr en ég kíkti á bloggið hennar Arndísar að ég lét mig hafa það. Hún var að segja frá hóp á Ravelry sem væri með það verkefni að ljúka einhverju verkefni í lok febrúar svo að ég sló til og ... whalla! Peysan er tilbúin og enn er janúar!

Þú kannski spyr þig af hverju tók þetta svona langan tíma. Peysan er í raun þannig séð ekkert flókin, bara garðaprjónn. En ef maður hefur 8 hnykla í einu á meðan maður prjónar þá er maður endalaust í því að leysa svona...

og svona...
og svo allir endarnir og, og, og...
ertu ekki alveg að "feel my pain"?

En ég er allavega mjög ánægð með að vera loks búin með hana. Nú þarf ég bara að nota hana. Það sorglega er að líkurnar á að ég noti hana eru skelfilega litlar, hef sjaldnast notað þær peysur sem ég prjóna á sjálfan mig. En við látum allavega reyn á það.

Vetlingar í leikskólan og

Um daginn þegar ég sótti stubbinn á leikskólann hóaði ein (mig langar mjög mikið að skrifa fóstran) leikskólakennarinn í mig og spurði hvort að hann ætti ekki betri vettlinga, sonur minn. Ég sem hélt að, uppháir pollavettlinga, uppháir vindvelttingar, þunnir bómullarvettlingar og flísvettlignar væru nóg spurði hissa, "jaaa neee, hvernig vettlinga áttu við?" og fékk svarið "bara þessa klassísku úr lopa". Mér fannst hún (ekki skrifa fóstra) leikskólakennarinn alveg eins getað sagt að ég væri glötuð mamma, ég sem þykist vera einhver prjónari og barnið bara með einhverja lummu búðarkeypta vettlinga (að vísu í mjög fjölbreyttu úrvali).

Þannig að ég rauk heim. Fann afganga og byrjaði að prjóna og hér er afraksturinn. Uppskriftin að vettlingunum hans Högna fann ég í bókinni Fleirri Prjónaperlur. Þeir eru það fyrsta og eina sem ég hef prjónað upp úr þeirri ágætu bók.

Þetta með fóstrur, í alvöru! Af hverju er alltaf sett ofan í mig þegar ég kalla konur sem vinna á leikskóla, fóstur? Fóstra svo fallegt orð, mun fallegra en leikskólakennari. Orðið er gamalt og lýsandi yfir það starf sem fer fram í leikskólum landsins. Einnig er karkyns útgáfan mjög falleg fóstri. Fóstra og fóstri!

Ef ég ynni á leikskóla þá mundi ég vilja að ég væri kölluð fóstra, mun fallegra, hlýrra og lýsandi. Og ég mun eflaust halda áfram að kalla leikskólakennara fóstrur, ekki til þess að pirra einn eða neinn, sennilega bara af því að ég hef vanið mig á það frá því að ég sjálf vara í leikskóla, en svo er það bara svo mikið fallegra.

Heimatilbúnar gjafir

Heimatilbúnar gjafir eru það flottasta sem ég veit þessa dagana. Það er eitthvað svo persónulegt við þær. Síðustu ár hef ég fengið alveg frábæra chilly sultu frá Hlédísi vinkonu og ég er farin að bíða spennt eftir að gjöfin komi í hús svo að ég get farið að gæða mér á þessu lostæti.

Í ár, reyndi (athugið áhersla á orðið reyndi) ég að gera mína heimatilbúnu gjöf. En hún var því miður bara la-la, þarf að koma uppskriftinni til Önnu (þið munið gestabloggarinn góði) og fá hana til að fullkomna þetta fyrir mig.

Til að fela heldur misheppnaða tilraun ákvað ég bara að gefa, litla skammta af "góðgætinu" og skreyta krukkuna bara þeim mun meira svo að mér yrði fyrirgefið. Í raun var það mjög einfalt. Ég fann krukku sem áður geymdi barnamat, ég á alltof margar svoleiðis, vitandi það að þær kæmu að notum síðar. Því næst heklaði ég einfalda dúllu úr bleiku bómullargarni og límdi með límbyssu á lokið. Því næst fann ég borða í svipuðum lit og vafði utan um. Krosslagði fingur og vonaði að allir væri mjög saddir um jólin svo að hneturnar gætu gleymst í krukkunni og væri bara fyrir auga en ekki bragðlauka.

Fyrir þau sem eru mjög áhugasöm um hina misheppnuðu tilraun og vilja prufa sig áfram ætla ég að gefa uppskriftina hér. Uppskriftina fann ég í gömlu auka blaði sem fylgdi Gestgjafanum hér um árið. Uppskriftin er svona:
4msk smjör ósaltað (ég notaði auðvita saltað því að ég átti ekki annað, fyrir þau sem ekki vita þá er ósaltaða smjöri í grænum umbúðum)
2msk Síróp
2 msk Kanill
2 msk Karrí
2 tsk Salt
1/4 tsk Kummin (ath ekki Kúmen, ég vissi nú hvað það væri, eitt stig fyrir mig)
1/4 tsk Cayenne-pipar
4 bollar heilar hnetur og möndlur

aðferð: setjið smjör, síróp og krydd í pott og hitið. Látið hnetur og möndlur í skál og hellið kryddblöndunni yfir. Hrærið vel saman. Dreifið síðan úr þessu á ofnskúffu sem klædd hefur verið með bökunarpappír. Ristið hneturnar/möndlurnar við 250°C þar til þær verða fallega brúnar og hrærið í af og til.


Gaman að segja frá því að frasinn "af og til" fékk mig til að halda að þetta gæti tekið smá tíma að ristast. En viti menn... þessar hnetu helv*** brenna á no time og því mikilvægt að standa yfir þessu allan tíma. Satt best að segja held ég að það væri gáfulegra að lækka hitan og leyfa hnetunum að ristast í róg og næði. Ég náði allavega að brenna 3 skúffur áður en mér tókst að fá nokkuð (ath áhersla á nokkuð) sómasamlega uppskrift í gegn.

Já elskurnar, þetta var matarpistill í boði Marínar

En svona leit gjöfin út að lokum.

OMG ...Geðveikir skór!

Ég verð að viðurkenna það, sumir eru bara klárari en aðrir. Þessa skó má finna á Etzy síðunni. Alveg ótrúlega töff skór! Mikið langar mig í svona sóla, er alveg viss um að ég tæki mig vel út í vinnunni á þessum. Nú þarf ég bara að finna mér réttu skóna, réttu fjaðrirnar, hita límbyssuna og ... hér kem ég!


á Etzy

Afmælið hans Högna

Það kom loks að því, afmæli hjá stóra stráknum rann upp. Í tilefni þess var haldin veisla og mamman föndraði eitt og annað. Til dæmis þessa ísskál, en ég fékk hugmyndina hér


Þar sem drengurinn er mjög svo hrifinn af kóngulóm voru gerðar tvær týpur. Þessar hér vakti smá óhug hjá nokkrum. Það eru sem sagt ekki allir til í að borða svartan mat!

Svo voru örfáar svona, kóngulær. Afgangur af afmæliskökudeginu sett í form og nokkrar kóngulær skreyttu borðið. Alltaf klassískt!

Draugarnir sem urðu vinsælir í fyrra. Dísætt og ... já góðir fyrir línurnar!


Og apa kakan, gamaldags og góð. Stóð fyrir sínu. Treysti mér ekki í sykurmassan svona 15 mín fyrir afmæli. Það verður næst! ...eða þarnæst!

Afmælið gekk svakalega vel, enda þekkjum við mjög skemmtilegt fólk. Allir voru svo glaðir og ekki síst afmælis strákurinn, sem reif sig fljótt úr afmælisfötunum og klæddist Spiderman (eða kókulóa-Gallinn) búnign sem hann fékk í afmælisgjöf frá Ömmu Guðrúnu og afa Þór. Drengur neitar að fara úr "kókulóa"-skónum og fær því að sofna í þeim. Það eru svo sveittar-barna-táfýlu tær sem fá að viðrast rétt yfir blánóttina!

ps. og svo bendi ég auðvita á Facebook - Fan síðu z-unnar :)

Afmæli í nánd

Það styttist í að frumburðurinn (og ástæða þess að sólin snýst í kringum jörðina) verði tveggja ára. Ég trúi því varla að það eru tvö ár liðin frá því að ég urraði á Halldór þegar hann hvatti mig áfram með þessum ljúfu orðum "svona nú, við klárum þetta fyrir fréttir", svo ljúft eitthvað!

En í stað þess að horfa á September Issue með góðri vinkonu, tók ég upp saumavélina og föndraði smá afmælisskraut.


Ég er ekki ein af þeim sem á fullan skáp af efnis afgöngum, þvert á móti, það er svo allt önnur saga með garn afganga. En þegar ég fór inn í skáp fann ég eitt og annað. 2 bolir sem ég hef lítið sem ekkert notað og verða víst aldrei notaðir hér eftir voru teknir, 2 sængurver sem hafa munað sinn fífil fegri og eitt koddaver sem Halldór kom með í búið voru fórnalömb kvöldsins.

Ég byrjaði á því að teikna skapalón.

Sem ég notaði til að sníða eftir. Hver fáni hefur tvo efnisbúta sem ég klippti eftir og saumaði saman á röngunni. Ég hef heyrt að sumum finnist erfitt að sauma beina línu. Ef þú ert ein af þeim, þá má ég til með að benda þér á að notast við fótinn. Ath, hvernig brúnin á efninu liggur að brún saumavéla fótsins. Þannig er auðveldara að sauma beina línu.

Þegar kemur að því að sauma hornin er best að gæta þess að nálin sé niðri, því næst lyfta fætinum og snúa efninu eftir því sem hentar. Þegar því er lokið er fóturinn settur niður og haldið áfram að sauma (ath klikkið á myndina til að sjá hana stærri). Gætið þess að skilja eftir gat efst á veifunni svo að það sé hægt að snúa flagginu við.
Því næst er gott að klippa hornin ögn til á röngunni svo að hornin líti vel út á réttunni

Þá er að sauma veifuna á réttunni til að hún sé falleg. Hér mæli ég hiklaust með því að notast við brún fótarins til að saumurinn sé beinn.
13 flöggum seinna! Ég átti afgangs skáband sem ég notaðist við til að hengja flöggin á. Með 15 cm millibili saumaði ég hvern fánann fastan á eftir öðrum og fékk fínustu fánalengju til að skreyta íbúðina með. Skemmtilegt, umhverfisvænt og afmælispartýið má byrja!

Nýjárs gleðin að taka öll völd

Það er svo margt fallegt til á netinu, en ég er svo mikill sauður, man ekkert hvar ég fékk þessar myndir. Njótið bara :)